चेलीको बिलौना


दिल कुमार लिम्बु (आँसुकबि),

ओठमा मुस्कान ओइलेर झर्यो निरास भो यो जीवन

भतभती पोल्ने पिडाको चोट गार्हो भो सहन

घाउनै घाऊ कहाँ छर ठाउँ निल डाम नभएको

राजदुताबासलाई शरण माग्न उम्केर आएको

                  बाबा उम्केर आएको।

 राजदुताबासको आगन पाइलाले छुदा आफ्नै घर लाग्योनी

नभन बाबा काम गर्न अल्छि मानेर भाग्योनी

नखान दिन्छन नलाउन दिन्छन दिदैनन ज्यालानी

उभ्रेको जुठो खाभनी दिन्छन के सारो हेलानी

                                    बाबा केसारो हेलानी।

 चर्केर पोल्छ गालाको पाटा आइरनले डामेको

चुल्ठोमा समाइ फनफनी घुमाए नोकर्नी भनेर

चाइदैन बाला हिराको हार अर्काले दिएको

जादैन खोट मुटुको चोट पराइले दिएको

                               बाबा पराइले दिएको।

 यसपाली घर पुगौला भन्थे भाई टिका मनाउन

मखमली फुल गासाउला भन्थे माइतिलाई लागाउन

जमरा टिका नआउदा चेली रोला हुन सम्झेर

अहिले जाउ लाग्छ भरे जाउ लाग्छ हामफाली उडेर

                                     बाबा हामफाली उडेर।

Posted  by : Narayan Nepal

 

2 responses to “चेलीको बिलौना

  1. Haina yo kabita saharai ramro rachanu bhayeko rahichha yaha hamra cheli haruko bilounaa yastai kabitaharu pheri pheri padhana paiyos.

    Ram Kumar

  2. Limbu sir, I am very much impressed by your poem. It is very nice. Waooooooooooo….very nice. Heart touching. Keep it up.

जवाफ लेख्नुहोस्

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  बदल्नुहोस )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  बदल्नुहोस )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  बदल्नुहोस )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  बदल्नुहोस )

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.